Hoewel deze website einde2012.nl heet werd enige tijd terug bekend gemaakt dat de wereld niet in 2012, maar in 2208 zal vergaan. Een rekenfout zou aan de basis liggen van de “foute” voorspelling. Over het algemeen maakt een dergelijke uitspraak niet bijzonder veel indruk. Deze datum ligt nog ver weg en kwam zomaar uit de lucht vallen terwijl het jaartal 2012 “altijd” al voor opschudding heeft gezorgd. Toen er een wetenschappelijk artikel in het magazine NWT Natuurwetenschap & Techniek met deze titel verscheen konden we echter niet anders dan er ook hier over te berichten.

Toen het artikel verscheen kon het wereldwijd op bijzonder veel kritiek rekenen. Er werden reeds meerdere keren data genoemd waarop de wereld zou komen te vergaan en nu we vollop in de “21 december 2012” hype zitten komt men met een nieuwe datum. De gedachte die erachter zit liet natuurlijk op zich wachten. Veel mensen vinden het (terecht) een uitvlucht die kan gebruikt worden wanneer er in 2012 niets zou gebeuren. Op die manier kunnen bepaalde groeperingen en instanties gaan roepen dat ze dit wel wisten en dat we ons nu moeten klaarmaken voor 2208... Niet dat we er tegen die tijd nog zullen zijn, maar dat is bijzaak, toch? En dan gaan we zoeken naar het “waarom” en “hoe” en dan stuiten we eigenlijk op een lege doos. Een Duitse wetenschapper verklaarde dat de rekenfout zich bevindt in de omrekening van de Maya-kalender naar de Greenwich Mean Time. De verklaring luidt dat dan pas de kalender afloopt, waarna hij volgens de wetenschapper weer gewoon opnieuw begint. We moeten ons volgens deze wetenschapper(s) dan ook geen zorgen maken wat de toekomst betreft.

We kunnen nu een heleboel zaken gaan opnoemen die mogelijk aan de oorzaak kunnen liggen van een eventueel einde van de wereld in 2208, maar dat zou behoorlijk zinloos zijn. Feit is dat de datum in principe gewoon uit de lucht is komen vallen en er helemaal niks hard te maken valt. De misrekening zou natuurlijk weliswaar kunnen kloppen, maar in hoeverre moeten we dan nog geloven dat het zou gaan om een kosmisch verschijnsel die veroorzaakt wordt doordat de zon tijdens de winterwende naar z’n hoogste punt klimt juist in het midden van de galactische evenaar? Dit feit is namelijk het enige echte gegeven waar we over beschikken die het ontbrekende puzzelstuk kan zijn in het complexe geheel van de Maya-kalender en het jaartal 2012. Wat geloven wij? Wij geloven in feiten. De feiten zijn er wat betreft 2012 (ook al zijn deze zeer gering), maar wat 2208 betreft is er geen enkel gegeven die ons ook maar enig idee kan geven over het mogelijke einde van de wereld in dit jaartal. De misrekening kan kloppen, maar veel zijn we hier als vanzelfsprekend niet mee zonder dat er dieper op wordt ingegaan. Laat dat nu exact de reden zijn waarom dergelijke wetenschappelijke artikels vaak gewoon maar bladvulling zijn. Er werd jarenlang onderzoek verricht naar de Maya-kalender en zijn mogelijke voorspelling op vlak van het einde van de wereld en plots na al die jaren zou men inzien dat men er een paar honderd jaar naast zat? Het roept bij ons (en we zijn er van overtuigd bij onze bezoekers ook) flink wat vragen op.

In ieder geval, mocht het de waarheid blijken te zijn, dan hoeven, onze kinderen en kleinkinderen, etc. niets te vrezen en laat dat dan misschien al een opluchting zijn!

We kunnen stellen dat de Maya-kalender aan de basis ligt van alle voorspellingen die werden gedaan met betrekking tot het mogelijke einde van de wereld in 2012. Zonder deze kalender en het “ophouden” van de 26000 jaar lange cyclus in 2012 had deze website en alle speculatie rond dat jaartal en de mogelijke gebeurtenissen die ermee gepaard kunnen gaan niet bestaan. In theorie blijft het einde van de wereld voorspellen aan de hand van een dergelijk gegeven eigenlijk vrij onrealistisch, maar toch blijft de kalender voor heel wat vragen en opschudding zorgen. In eerste instantie is het wonderbaarlijk hoe een volk als de Maya’s reeds in ver vervlogen tijden een voortreffelijk astronomisch inzicht hadden. Men wist bijvoorbeeld reeds toen wat we hier een tijdje terug op einde2012 hebben aangegeven, namelijk dat de zon in 2012, en meerbepaald dus op 21 december 2012 tijdens de winterwinde naar z’n hoogste punt klimt juist in het midden van de melkweg. Het feit dat men dit reeds wist kan er op duiden dat de Maya’s toen al een veel helderdere kijk hadden op bepaalde zaken en dus misschien ook kennis hadden van zaken die wij tot op heden nog niet hebben. Het blijft in ieder geval wonderbaarlijk dat er anno 2009 steeds meer en meer aanwijzingen zijn die kunnen wijzen op een verandering die zomaar eens te wijten kan zijn aan een astronomisch fenomeen.

Toch blijft de kalender voor veel vragen zorgen, want wat is er bijvoorbeeld gebeurt met 28 oktober 2011? Deze datum werd namelijk als eerste gezien als datum waarop de wereld ten onder zou gaan, maar hier werd en wordt nauwelijks aandacht aan geschonken. Op deze manier hebben bepaalde partijen er voor gezorgd dat alle aandacht uit ging naar 21 december 2012 om daar zoveel mogelijk aandacht op te vestigen terwijl 28 oktober 2011 eigenlijk gewoon in de vergeetput werd gegooid. Dit is meteen één van “de” redenen om in twijfel te trekken dat er ook maar iets zal gebeuren tegen / op 21 december 2012 en dit gewoon in het leven werd geroepen om de mensen nog maar eens bang te maken, maar er is meer…

Waarom hebben de Maya’s juist 2012 als eindpunt van een 26.000 jaar lange cyclus gekozen? Zit er meer achter dan toeval of ging het om een willekeurige berekening en moest die cyclus gewoon ooit eens stoppen? We kunnen het nu natuurlijk gaan hebben over de zogezegde “Kosmische Geboorte” of het einde van de “Kosmische Disharmonie” met het begin van een “Kosmische Harmonie”, maar dat gaan we niet doen. Wat we net beschreven hebben toont eigenlijk perfect aan wat we met dit artikel duidelijk willen maken. We willen de theorie die de wereld in werd gestuurd niet zomaar steunen, maar we hebben ze proberen te onderbouwen. Niet alleen in dit artikel, maar ook in alle voorgaande hebben we proberen zoeken naar een wetenschappelijke verklaring om het einde van de wereld in 2012 en daarmee de verwachtingen in de kalender van de Maya’s te kunnen staven. Vandaag moeten we tot onze grote spijt (of misschien wel vreugde?) aangeven dat we dit niet hebben gevonden. Er zijn daarintegen wel tal van aanleidingen gevonden die we mits het nodige gokwerk of wat gezonde fantasie zo kunnen toewijzen aan het einde van de wereld in 2012, maar daar wringt nu net het schoentje.

De vraag stelt zich nu dan ook of hetzelfde is gebeurt zoveel jaar terug, toen de Maya’s de 26.000 jaar lange cyclus in 2012 lieten eindigen. Was het een gok of was het in die tijd naar hun wetenschap wel verklaarbaar? Een derde optie is dat het puur een kwestie is van geloof en dat het dus afhankelijk is van een bepaalde groep mensen ter wereld. We laten er geen twijfel over bestaan dat de Maya’s een bijzonder intelligente bevolking was en nog steeds is, dus moeten we het mogelijke einde van de wereld ook niet zomaar naast ons neer gaan leggen.

Denken we dan met andere woorden dat er helemaal niks staat te gebeuren in 2012? Die conclusie zou je inderdaad kunnen maken na het lezen van dit artikel. De Maya-kalender ligt aan de basis van de voorspellingen die worden gedaan met betrekking tot het einde van de wereld, en gezien het feit dat daar nog steeds geen echte wetenschappelijke verklaring voor bestaat kunnen we inderdaad concluderen dat het einde van de wereld in 2012 onzin is, maar toch. We moeten de mogelijkheid open laten dat de Maya’s inderdaad over een uitgebreidere (of andere) kennis beschikten dan waar wij nu over beschikken. Men had inderdaad aangegeven dat de zon in 2012 zijn hoogste punt tijdens de winterwinde zou bereiken en dat is iets om in het achterhoofd te houden. Aan de andere kant is er ook nog steeds 28 oktober 2011, welke we niet willen (of kunnen) vergeten, want die datum is misschien wel net zo belangrijk als 21 december 2012.

Een heel opmerkelijke mogelijke oorzaak van het einde van de wereld is de godsdienst … of beter, zijn de verschillende godsdiensten. In iedere godsdienst wordt op de één of andere manier wel het einde van de wereld aangekondigd. Hetzij door middel van een “straf” om alles wat we slecht doen, hetzij door middel van “een nieuw begin”. Niemand die dit bericht leest of niemand ter wereld kan ontkennen dat godsdienst iets mysterieus heeft. Het heeft de kracht en de mogelijkheid om mensen te doen geloven in iets dat niet tastbaar aanwezig is. Het geeft mensen daarnaast ook vaak de sterkte om zich over moeilijke situaties heen te zetten en verder te gaan met het leven. Toch blijft godsdienst vooral iets waar niemand een sluitende verklaring voor heeft. Nog nooit werden tastbare bewijzen gevonden die het bestaan van de verschillende godsdiensten kunnen bekrachtigen. Nooit werden zogenaamde wonderen wetenschappelijk verklaard en nooit werden de krachten van de zogenaamde Goden duidelijk ten toon gespreid. Voor alle godsdienstelijke gebeurtenissen bestaat wel een alternatieve verklaring die vele malen logischer is.

Aan de andere kant heeft godsdienst ook iets gevaarlijks. Bepaalde groeperingen maken te vaak gebruik van hun godsdienst als handig middel om mensen die echt geloven in te zetten voor bijvoorbeeld terroristische aanslagen. Ook kan een bepaalde godsdienstige overtuiging er toe leiden dat mensen zichzelf kwaad berokkenen omdat ze zo overtuigd zijn van een speciaal gebeuren dat ze er zelfs zelfmoord voor over hebben. Denk er bijvoorbeeld aan hoeveel mensen zich voor mei 2003, voor de zogenaamde komst van de “planeet Niburu” hebben gezelfmoord. Verschillende keren werd op het internet reeds gegist naar het einde van de wereld met als mogelijke oorzaak een oorlog tussen de verschillende godsdiensten. Een oorlog die niet alleen tegen elkaar kan optreden (zoals nu al in vele plaatsen over de hele wereld het geval is), maar ook tegenover de planeet op zich. Tal van aanslagen die door een godsdienstelijke overtuiging werden aangemoedigd hadden een culturele of economische impact en we geven toe dat we met enig gevoel van onzekerheid de toekomst tegemoet zien. Wat als men denkt zelf voor God te kunnen spelen en bijvoorbeeld de weerelementen te gaan bespelen? Daar komen we in een later stukje alvast nog even op terug.

Het einde van de wereld door onze godsdienstelijke overtuiging dus. Kan het? Zeker, maar kan het ook tegen 2012? We leven in een wereld waar de dag van vandaag bepaalde godsdiensten elkaar het licht in de ogen niet meer gunnen. Er is maar één goede insteek voor nodig om een oorlog tussen de godsdiensten tot stand te brengen. Wie deze oorlog niet als gevaarlijk aanziet is fout bezig. Godsdienstelijke overtuigingen hebben een grote impact op mensen en drijft mensen tot daden die ze anders nooit zouden begaan. Bepaalde godsdiensten gaven aan dat 2012 een nieuw begin is. Het einde van de hedendaagse tijd en een compleet nieuwe start voor al wie geloofd. Maar hoe ziet men dit in de praktijk? Wordt iedereen die niet tot de godsdienst of het geloof in kwestie behoort uitgeroeid en komen we hiermee terug op een mogelijke Derde Wereldoorlog of wordt hier toch de tussenkomst van een “God” ingeroepen? Het is opletten geblazen voor mensen die een dergelijke theorie niet serieus nemen. Anno 2009 lijkt het onwaarschijnlijk dat godsdienstelijke leiders zoveel impact kunnen hebben dat men volledige bevolkingen achter zich kan scharen, maar vergeet niet dat dit in vroegere tijden de normaalste zaak van de wereld was.

Hiermee blijkt een belangrijk mysterie met betrekking tot het einde van de wereld stand te blijven houden. We leven in een wereld waar terrorisme een belangrijk onderdeel van het dagelijkse leven uitmaakt en veel terroristische aanslagen worden gepleegd vanuit een godsdienstelijke overtuiging. Laat ons geen stenen werpen naar elkaar, er bestaat niet zoiets als een minderwaardige godsdienst, maar we kunnen en moeten godsdienst ook zien als iets die de ondergang van onze planeet kan betekenen. Het zou zomaar eens kunnen dat de mens deze mogelijke factor van het einde van de wereld helemaal zelf in handen heeft, zonder het eigenlijk altijd goed te beseffen.

In het kader van de mogelijke oorzaken van het einde van de wereld houden we natuurlijk ook de klimaatconferentie in Kopenhagen nauwlettend in het oog. Het eerste opmerkelijke nieuwsfeit in verband met deze conferentie kregen we eerder vandaag binnen. Het betreft wetenschappelijk onderzoek die werd gedaan naar het mogelijke ontstaan van een nieuwe ijstijd op korte termijn. Met een korte termijn dachten we origineel te spreken over minstends een X aantal jaar, maar wetenschappers hebben nu vastgesteld dat een mini-ijstijd reeds op enkele maanden tijd mogelijk is. De laatste ijstijd ontstond ongeveer 12800 jaar geleden en ook deze is ontstaan op slechts enkele maanden tijd. De koude periode die erop volgde heeft echter wel zo’n 1300 jaar geduurd.

De kern ligt in principe vooral bij de ijsmassa in Groenland. Wanneer deze door opwarming plots zou komen te smelten zou dit een ramp betekenen voor onze planeet. Het zou er zonder enige twijfel voor zorgen dat bijvoorbeeld Ierland het klimaat zou krijgen van de eilandengroep Svalbard in de buurt van de Noordpool. Mocht zo’n situatie voorvallen, dan zal het zeker twee eeuwen duren alvorens de planeet zich volledig kan herstellen met alle gevolgen van dien.

Het feit dat nu zelfs door wetenschappers wordt bevestigd dat het ontstaan van een nieuwe ijstijd op een korte periode mogelijk is doet de vraag opnieuw toenemen of dit een mogelijkheid betreft met betrekking tot 2012. Hoewel we er van overtuigd zijn dat in de gegeven omstandigheden een nieuwe (mini)ijstijd niet zo’n grote impact zal hebben als in het verleden het geval was, zou het, het leven op onze planeet toch ernstig verstoren. Door wetenschappers wordt de laatste jaren meer en meer aangegeven dat onze planeet aan het opwarmen is. Die opwarming wordt jaar per jaar verder gezet en als we er iets verder over gaan nadenken dan kunnen we tal van mogelijkheden terugvinden die kunnen wijzen op een grote impact in 2012. Stel dat de volgende 2 jaar onze planeet inderdaad verder opwarmt en deze opwarming het ijs in Groenland verder doet smelten, dan kan dit weldegelijk op een dergelijke korte periode voor een ramp zorgen. Op deze manier is het dus perfect mogelijk dat de opwarming van onze planeet aan de basis kan liggen van een nieuwe ijstijd.

Wisten de Maya’s dit en is dat het begin van de “nieuwe tijd”? We hebben gezocht naar een verband tussen de jaartelling in de kalender van de Maya’s en factoren die mogelijk zouden kunnen verwijzen naar een theorie die gebaseerd is op een nieuwe ijstijd, maar tot op heden niet gevonden. Toch wordt deze optie die we vroeger als onmogelijk beschouwden met de dag interessanter om op te blijven volgen.

Vulkanen zijn in staat om een grote hoeveelheid schade aan te brengen aan de in de omgeving gelegen gebieden. Uitbarstingen zorgen er meer dan eens voor dat complete dorpen of zelfs steden geëvacueerd moeten worden en wie te laat is … tja die is er vaak aan voor de moeite. Maar stel nu dat er vulkanen bestaan die in staat zijn tot uitbarstingen die niet alleen zijn onmiddelijke omgeving kunnen beïnvloeden, maar misschien wel de hele wereld. Het is een mogelijke theorie die maar zelden wordt gekoppeld aan 2012, maar we vonden het hier op einde2012.nl toch tijd om er even bij stil te blijven staan. Want voor wie het nog niet moest weten, er bestaan wel degelijk vulkanen die in staat zijn tot uitbarstingen die onze hele beschaving kunnen beïnvloeden. Het is een veel voorkomend misverstand dat mensen in grote delen van Europa dit een “ver van hun bed show” vinden. Zogenaamde supervulkanen komen namelijk niet alleen voor buiten Europa, neen beste lezers, we hebben er zowaar enkele naast de deur staan! Wat bijvoorbeeld te denken van de caldera Laacher See in west Duitsland en de caldera Campi Flegrei bij Napels in Italië? Ook de vulkaan onder het Griekse eiland Santorini zou zomaar even in staat zijn tot superuitbarstingen. Neen beste mensen, het is in dit gegeven verkeerd om er niet even bij stil te blijven staan. Dat stil blijven staan zouden we overigens toch niet aanraden als een vulkaan in je omgeving uitbarst, maar goed dat even terzijde!

Terug in alle ernst moeten we onder ogen zien dat dergelijke vulkanen weldegelijk een groot gevaar kunnen vormen voor onze planeet. Eerder al werd door wetenschappers aangegeven dat supererupties in staat zouden kunnen zijn om een nieuwe ijstijd aan te laten breken. Bij een dergelijke uitbarsting zou het stof in de hogere luchtlagen er voor zorgen dat de temperatuur op onze planeet met meerdere graden zou dalen en dat er dus zelfs mogelijk een nieuwe ijstijd zou kunnen ontstaan. Het bestaan van supervulkanen werd door vulkanologen lange tijd ontkent, maar anno 2009 wordt de term meer en meer gebruikt in wetenschappelijke artikelen. Bepaalde documentaires gaan zelfs specifieker in op deze materie en hebben deze reuzen aan het nodige onderzoek onderworpen.

Velen onder ons zullen dit artikel weglachen door te zeggen dat de meeste supervulkanen (onze planeet telt er zo’n veertig) “slapen”. Een niet onaanzienlijk aantal van de vulkanen kreeg zelfs de status “dood”, maar laat ons dat even naast ons neerleggen. Het gaat er om dat bepaalde van deze giganten nog wel steeds actief zijn en dat slapende vulkanen ten allen tijde ook terug wakker kunnen worden. Ik hoor jullie natuurlijk denken of dit nog ergens naartoe gaat, maar ja dat gaat het zeker. We hebben zelf eveneens het nodige onderzoek verricht en zijn tot een aantal opmerkelijke conclusies gekomen. We vestigen de aandacht in het bijzonder op de Yellowstonecaldera, een ondergrondse complexe supervulkaan gelegen in het Nationaal park Yellowstone in de Verenigde Staten. Wetenschappers hebben bewijzen gevonden dat de laatste eruptie van deze vulkaan plaatsvond zo’n 640.000 jaar geleden en dat die zich ongeveer om de 600.000 jaar zou kunnen herhalen. Hoewel we er dus reeds zo’n 40.000 jaar naast zitten wordt deze voorspelling door de wetenschap erg nauw opgevolgd. Vanaf het minste zuchtje die het gebied geeft worden mensen ingeschakeld om met behulp van speciale apparatuur de status en de ontwikkelingen te monitoren.

Ook verschillende televisiezenders zoals History en National Geographic komen met documentaires over deze uitzonderlijke omgeving en de impact die een uitbarsting kan hebben. Wie reeds in het Nationaal park Yellowstone is geweest heeft met eigen ogen de pracht en praal van deze omgeving kunnen aanschouwen. Toch wordt juist deze plaats aanzien als één van de mogelijke plaatsen waar de oorsprong ligt van het einde van de wereld. Kan het dat een dergelijke supervulkaan plots terug “wakker” wordt en uitbarst? Ja dat kan. Het feit dat er in het gebied ieder jaar honderden aardbevingen plaatsvinden kan er op wijzen dat de vulkaan terug aan het wakker worden is. Laat ons met z’n allen echter hopen dat dit nooit gebeurt…

Eén van de meest spectaculaire mogelijke eindes van de wereld wordt gelinkt aan een botsing tussen onze planeet en die van de planeet X. Deze mysterieuse planeet kreeg doorheen de jaren ook wel de namen Niburu, Marduk en Nemesis met zich mee. We noemen hem in dit artikel gewoon even planeet X. Waar de planeet exact vandaan komt of zou moeten komen is tot op vandaag niet bekend. Wel bekend is dat hij zich ergens in ons zonnestelsel zou bevinden en dat vroeger werd gedacht dat het de thuisbasis was van de goden. De planeet zou in een lange elliptische baan van 3600 jaar rond de zon draaien. Mocht hij ooit te dicht bij onze planeet komen dan kan dit een heuse ramp betekenen. Of deze planeet ooit een dreiging kan betekenen voor onze Aarde is echter nog maar zeer de vraag. Wanneer de planeet zich daadwerkelijk binnen ons zonnestelsel en in onze directe omgeving zou bevinden en het zou kloppen dat hij vier keer de grootte heeft van onze eigen planeet, dan is het uiterst onwaarschijnlijk dat geen enkele astronoom dit ooit heeft opgemerkt. Zelfs amateurtelescopen zouden de planeet moeten kunnen zien. Tot op heden is er echter geen enkel bewijs gevonden die het bestaan van deze planeet bevestigd.

Toch stellen velen zich de vraag “wat als”? We moeten namelijk ook onder ogen zien dat we niet over alle kennis beschikken en we er niet zomaar vanuit mogen gaan dat er geen enkele kans bestaat dat de planeet toch zou bestaan. Daar staat dan weer tegenover dat er reeds vroeger verschillende keren werd aangekondigd dat de planeet om de hoek zou komen kijken. Vooral mei 2003 werd wereldwijd goed in het oog gehouden, maar ook dat draaide op niks uit. Door dit laatste is het geloof in het bestaan van deze planeet flink aangetast. Maar wat geloven we nu? Anno 2009 lijkt het ons toch te onwaarschijnlijk dat een planeet die beschikt over een dergelijke omvang en met de technologie waar we nu over beschikken onopgemerkt kan blijven. Ook zou een dergelijke planeet, moest hij bestaan een bepaalde invloed hebben op zijn omgeving en ook daarvan werden tot op heden geen bewijzen teruggevonden. De kans dat een voor ons tot op heden onbekende planeet ons in een dergelijke korte periode van 2 tot 3 jaar zou kunnen raken is dan ook zo goed als onbestaande.

Om de titel van dit artikel zelf te beantwoorden willen we stellen dat het bestaan van Planeet X wel eens zou kunnen kloppen, maar dat het onwaarschijnlijk is dat deze zich in onze directe omgeving of zelfs in ons zonnestelsel bevindt. Verder is het zo mogelijk nog onwaarschijnlijker dat een onbekende planeet met een omvang van vier keer onze planeet ons op korte periode kan treffen. Wat ons betreft kan deze mogelijke oorzaak van het einde van de wereld op 21 december 2012 dus definitief geklasseerd worden. Er zijn heel veel astronomische verschijnselen die het einde van leven op onze planeet zouden kunnen betekenen in 2012, maar deze hoort er niet bij.

De voorbij dagen hebben we hier op einde2012.nl reeds enkele factoren van de zon in het kader van het einde van de wereld in 2012 besproken. Uit nader onderzoek is gebleken dat onze zon wel eens een allesbepalende rol zou kunnen spelen op 21 december 2012. Reeds lange tijd weten we dat de zon op deze dag zijn hoogste punt bereikt. Laat dat hoogste punt en de ligging er van nu misschien wel net de sleutel zijn tot wat er mogelijk allemaal kan gebeuren. In eerste instantie klimt de zon op deze dag naar de plaats waar als het donker is de melkweg te zien zou zijn. Dit is de oplichtende band die als het ware schuin door de lucht loopt. Op 21 december 2012 klimt de zon naar het exacte midden van deze band, wat ook wel de galactische evenaar wordt genoemd. Pittig detail, de zon doet dit tijdens de winterwinde slechts één keer in de 25.800 jaar!

Aan de andere kant wordt ook deze theorie door wetenschappers vaak zonder weinig problemen weerlegt. De zon passeert immers 2 keer per jaar de galactische evenaar en bestaat er eigenlijk wel zoiets als een exacte evenaar van de melkweg? Het is natuurlijk geen vaste lijn aan de hemel die je kan zien en “zomaar” een naam die aan een bepaald punt werd gegeven. Wat we onthouden is dat de zon normaal slechts één keer in de 25.800 jaar op zijn hoogste punt op de galactische evenaar komt te staan tijdens de winterwinde. We onthouden ook dat dit een bewezen factor is en dat er tot op heden niemand met zekerheid kan zeggen welke gevolgen dit eventueel kan en zal hebben. Spirituele mensen gooien het er op dat deze stand er voor kan zorgen dat er een kosmische poort naar de melkweg open kan gaan waardoor spirituele krachten de mogelijkheid hebben om binnen te stromen.

Wat we er zelf van denken? We proberen op deze website een zo objectief mogelijk beeld te geven van de eventuele mogelijkheden van het einde van de wereld en vooral de onzin theorieën de kop in te drukken. We zijn er van overtuigd dat de zon op dit ogenblik een sleutelrol speelt in de voorspellingen die gedaan worden naar 21 december 2012, maar dat wil niet betekenen dat we er automatisch vanuit gaan dat het meteen het einde van de wereld zal betekenen. We moeten bekennen dat we het gegeven in dit nieuwsbericht één van de meest interessante theorieën vinden die tot op heden de wereld zijn ingestuurd. Niet zozeer het spirituele aspect, maar de unieke positie van de zon op deze dag is toch iets om even in het oog te houden.

We hebben eerder reeds aangegeven dat wetenschappers vooral met onze zon en andere astronomische verschijnselen rekening houden als het gaat om het einde van onze beschaving. We weten dat de zon ooit op een punt komt dat het zo zal veranderen dat het ook het leven op onze planeet drastisch zal veranderen. Eén van de mogelijke aanleidingen naar het einde van de wereld in 2012 werd toegeschreven aan een piek in het aantal zonne-explosies. Eén keer in de elf jaar komt zo’n piek echter (normaal) voor. In 2006 – 2007 was er een dal wat betreft het aantal explosies en ondertussen zouden deze terug op regelmatigere basis voor moeten komen. Uiteindelijk zou er in 2012 opnieuw een flinke piek moeten zijn in het aantal explosies.

Vandaag komt de Nederlandse astronoom Kees de Jager uit Texel echter met een heel ander verhaal. Volgen hem is de zon “dood”! Hij verklaarde dat het aantal zonne-explosies eigenlijk reeds aanzienlijk zou moeten zijn toegenomen, maar dat ze eigenlijk alleen maar minder voorkomen. Na lange tijd was er twee geleken geleden dan plots opnieuw een explosie. De wetenschappers hadden goede hoop dat de activiteit vanaf dan terug zou toenemen, maar dat bleek niet het geval te zijn. Het staat alvast vast dat wetenschappers met de handen in het haar zitten over deze toch wel uitzonderlijke situatie en het is nog maar de vraag of de voorspelling met betrekking tot een piek in de zonne-activiteit in 2012 nog wel haalbaar is.

In een tijd dat we vanuit alle hoeken en gaten te horen krijgen dat onze planeet aan het opwarmen is stellen astronomen dan weer het tegendeel. Volgens hun zou de mindere zonne-activiteit er namelijk voor zorgen dat de temperaturen juist enkele stappen terug gaan nemen. Wie uiteindelijk gelijk krijgt zal de toekomst moeten uitwijzen, maar het ziet er alvast naar uit dat nu reeds één van de mogelijke theorieën die het einde van de wereld voorspellen genadeloos de kop wordt ingedrukt.

We hebben de voorbije dagen op einde2012.nl enkele oorzaken gezien die het einde van onze planeet zouden kunnen betekenen waar de mens op zich weinig aan kan veranderen. Toch is er één belangrijke mogelijke oorzaak die we wel zelf in de hand hebben… Althans de leiders van de verschillende landen op de wereld. Een derde wereldoorlog behoort namelijk ook tot één van de mogelijke oorzaken die het einde van leven op onze planeet zou kunnen betekenen. Is het realistisch of eerder vergezocht? Moeilijk te zeggen natuurlijk, maar het feit is wel dat verschillende landen wereldwijd dagelijks bezig zijn met het produceren van wapens die zo krachtig en zo precies te werk kunnen gaan dat ze wel degelijk in staat zijn om bepaalde delen van onze planeet of waarom niet de volledige planeet zo ernstig te beschadigen dat al het leven wordt vernietigd. Een bekend voorbeeld is het gebruik van kernwapens.

Velen stellen zich de vraag of een derde wereldoorlog anno 2009 nog wel tot de mogelijkheden behoort. We bevinden ons namelijk in een uiterst complex en “veilig” systeem dat de naam NAVO met zich mee kreeg. Tot de NAVO behoren 28 landen die een overeenkomst hebben gesloten om elkaar te steunen in geval van oorlog. Dit wil zeggen dat wanneer één land wordt aangevallen de andere leden dit zien als een aanval op zichzelf en mee ten strijde trekken. Dit heeft als groot voordeel dat de NAVO samen met alle leden één sterk militair front kunnen vormen. Het directe nadeel is echter logisch, want andere grootmachten als Rusland en laat ons toch ook zeker de Aziatische landen als Japan, China en natuurlijk ook Noord-Korea & Zuid-Korea niet vergeten kunnen dit zien als een bedreiging.

Een andere, meer realistische mogelijkheid is de continue strijd tegen terrorisme. We weten dat tal van terroristische groeperingen tot het uitvoeren van bijzonder grootschalige en voor onze samenleving gevaarlijke operaties in staat zijn. Is er één persoon op onze planeet die met 100% zekerheid kan zeggen dat zij niet over wapens beschikken die volledige landen in één keer van de kaart kunnen vegen? Zouden er concrete plannen op tafel liggen die betrekking kunnen hebben tot 21 december 2012? Wie zal het zeggen? Misschien staat er wel helemaal niks te gebeuren op deze datum en vinden terroristische groeperingen dit dan ook het ideale moment om hun plan tot uitvoering te brengen. Het is in ieder geval voldoende stof tot nadenken.

Heel wat mogelijke oorzaken van het einde van de wereld worden toegeschreven aan astronomische verschijnselen. Niet zo vreemd ook aangezien 251 miljoen jaar geleden, aan het einde van het “Perm” een meteorietinslag zomaar even 90% van het leven op deze planeet uitroeide. Nog steeds wordt terecht gevreesd dat een dergelijk voorval opnieuw plaats kan vinden. De vrees dat een nieuwe meteoriet zal inslaan op onze planeet is dus nog steeds aanwezig en wordt als één van de meest realistische mogelijkheden gezien om een einde te maken aan het leven op onze planeet zoals we dat nu kennen. Een andere mogelijkheid die rampzalig kan zijn voor onze planeet is een zogenaamde gammaflits. Dit is een heftige uitbarsting van hoog energetische gammastraling die in ons deel van de Melkweg er voor kan zorgen dat al het leven op aarde wordt vernietigd.

Twee andere belangrijke verschijnselen die ook door wetenschappers dagelijks in het oog worden gehouden zijn de zon en zijn zonnevlammen. Een zonnevlam is een explosie op het oppervlak van de zon welke zou kunnen zorgen voor een opwarming van onze planeet. Het spreekt vanzelf dat dit enkel kan als de uitbarsting in kwestie groot genoeg is. De zon is wel vaker genoemd als mogelijke oorzaak van het einde van leven op deze planeet. Een mogelijkheid waar ook wetenschappers rekening mee houden is dat de zon een zogenaamde rode reus wordt. Dat dit ooit zal gebeuren staat nu al vast, maar het is uiterst onwaarschijnlijk zoniet compleet onmogelijk dat dit zal gebeuren voor of tijdens 2012. De laatste en meest realistische voorspellingen spreken over een termijn van zomaar even vier miljard jaar alvorens de zon in een rode reus veranderd. Als dit gebeurt betekent dit echter wel zeker het einde van leven op onze planeet zoals we dat nu kennen. Een dergelijke verandering van de zon zou er namelijk voor zorgen dat de temperaturen op onze planeet kunnen stijgen tot ruim 70 graden Celsius.

Als laatste geloven steeds meer en meer mensen dat een buitenaardse beschaving ooit op het idee komt om onze planeet aan te vallen en over te nemen of dat onze planeet ooit door een zogenaamd zwart gat wordt aangetrokken en op die manier verdwijnt. Ook hier is van toepassing dat dit mogelijke oorzaken zouden kunnen zijn, maar dat er tot op de dag van vandaag nog geen enkele aanwijzing, laat staan een bewijs gevonden is dat dit daadwerkelijk in de nabije toekomst kan gebeuren.